پرنده ی کوچک خوشبختی

مدتی است کویر لبهایم رنگ لبخند را از یاد برده اند و باران همنشین دیرین آسمان چشمان من شده است.مدتی است گلواژه های مهر بانانه عشق و محبت را از یاد برده ام و در کوچه پس کوچه های قلبم مهر بانی را گم کرده ام.آری مدتیست عطر حضور تو را در کنار خود احساس نمی کنم.

نظرات ()

خنده ای کو که به دل انگیزد                     قطره ای کو که به دریا ریزم

صخره ای کو که بدان آویزم                       مثل این است که شب نمناک است

دیگران را هم غم هست به دل                غم من لیک غمی غمناک است

نظرات ()

عشق فاصله یکدست تا خداست

                                                    و من می روم تا بچینم دست پر سیب خدا را

نظرات ()

                            گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست     

                                 دل بکن آینه اینقدر تماشایی نیست

سود در آینه ها خیره شدن چیزی جز                  دوبرابر شدن غصه تنهایی نیست

                              بی سبب بر لب ساحل مکش این قایق را      

                                 قایقت را بشکن!روح تو دریایی نیست

آه در آینه تنها کدرت خواهد کرد                            آه دیگر دمت ای دوست مسیحایی نیست

                                      مرگ بین من و تو فاصله می اندازد                     

                                  خواستن یکسره از جنس توانایی نیست

آن که عمری به شوق تو در این کوچه نشست          آه!وقتی به لب پنجره می آیی نیست 

نظرات ()

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

گفتمش تصویری از لیلی و مجنون را بکش

عکس حیدر در کنار حضرت زهرا کشید

گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصویر کن

در بیابان بلا تصویری از سقا کشید

گفتمش سختی و درد وآه گشته حاصلم

گریه کرد، آهی کشید و زینب کبری کشید

نظرات ()

دلتنگم از نبودن  چشمت نگاه كن

                        با يك مداد ساده  دلم را سياه كن

مي دانم اشتباه بزرگيست عاشقي

                              با اين همه به خاطر من؛ اشتباه كن 

مي ترسم ازحوالي چشم تو رد شوم

                              چشمان  سر به زیر مرا سربراه کن

تا كي شكسته و بسته بمانم كه ميرسي؟

                              فكري بحال  پنجره چشم به راه كن...

نظرات ()

تا سحر از پشت ديوار شب،

  اين ديوار ظلمت‌پوش

دم ‌به دم پيغام سرخ مرگ

مي‌رسد برگوش.

من به خود مي‌پيچم از پژواك اين پيغام

من به دل مي‌لرزم از سرماي اين سرسام

من فرو مي‌ريزم از هم.

مي‌شكافد قلب شب را نعرة رگبار

مي‌جهد از هر طرف صدها شهاب سرخ، زرد

وز پي آن ناله‌هاي درد

  مي‌پيچد ميان كوچه‌هاي سرد

زير اين آوار

تا ببينم آسمان، هستي، خدا

 خوابند يا بيدار

چشم مي‌دوزم به اين ديوار

 اين ديوار ظلمت‌پوش

وز هجوم درد

مي‌روم از هوش

آه! آنجا:

هر گلوله مي‌شود روشن

يك ستاره مي‌شود خاموش!

نظرات ()

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند.قاب عکس توست اما شيشه ي عمر من است

    بوسه بر مويت زنم ترسم که تارش بشکند.تارموي توست اما ريشه ي عمر من است  

نظرات ()

دوش وقت سحر از قصه نجاتم دادند                      واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند        

بیخود از شعشعه پرتو ذاتم کردند                            باده از جام تجلی صفاتم دادند              

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی               آن شب قدر که این تازه براتم دادند            

بعد از این روی من و آینه وصف جمال                        که در انجا خبر از جلوه ذاتم دادند         

من اگر کامروا گشتم و خوش دل چه عجب              مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند          

هاتف آنروز به من مژده این دولت داد                     که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند

این همه شهد و شکر کز سخنم می ریزد              اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادند

همت حافظ و انفاس سحرخیزان بود                         که زبند غم ایام نجاتم دادند

    یادمون باشه تا دیر نشده دیگران رو دوست داشته باشیم( نه بعد از مرگشون).

نظرات ()

                         سال نو بر همه دوستان مبارک

نظرات ()

سلام به تمام دوستانی که به من سر می زنند و من رو از نظرات قشنگشون بی نصیب نمیزان.و با کمک شما دوستان عزیز سعی در بهتر نوشتن مطالب این وبلاگ میکنم.                                                                                                                                  دایی  هم که واسه خودش وبلاگ زده و مارو تحویل نمیگیره(شوخی بود)قراره تو وبلاگ جدیدش در مورد مقالاتی صحبت بشه.اولین مقاله ای هم که نوشته واقعا باعث تعجب من شد .تا حالا در مورد زن انیشتن چیزی شنیدین؟اگه نشنیدین حتما بهش سر بزنید تا شما هم شگفت زده بشیدحتما هم نظر بدین .از همه ممنونم                                 http://nasle-3.persianblog.ir/

نظرات ()

تنها در بی چراغی شب‌ها می‌رفتم.
دست‌هایم از یاد مشعل‌ها تهی شده بود.
همه ستاره‌هایم به تاریکی رفته بود.
مشت من ساقه ی خشک تپش‌ها را می‌فشرد.
لحظه‌ام از طنین ریزش پیوندها پر بود.
تنها می‌رفتم، می‌شنوی؟ تنها.
من از شادابی باغ زمرد کودکی براه افتاده بودم.
آیینه‌ها انتظار تصویرم را می‌کشیدند،
درها عبور غمناک مرا می‌جستند.
و من می رفتم، می‌رفتم تا در پایان خودم فرو افتم.
ناگهان، تو از بیراهه ی لحظه‌ها، میان دو تاریکی به من
پیوستی.
صدای نفس‌هایم با طرح ِ دوزخی اندامت در آمیخت:
همه تپش‌هایم از آن تو باد، چهره ی به شب پیوسته! همه
تپش‌هایم.
من از برگ ریز ِ سرد ستاره‌ها گذشته‌ام
تا در خط‌های عصیانی پیکرت شعله ی گمشده را بربایم.
دستم را به سراسر شب کشیدم،
زمزمه نیایش در بیداری انگشتانم تراوید.
خوشه فضا را فشردم،
قطره‌های ستاره در تاریکی درونم درخشید.
و سرانجام
در آهنگ مه آلود نیایش ترا گم کردم.
میان ما سرگردانی بیابان‌هاست.
بی چراغی شب‌ها، بستر خاکی غربت‌ها، فراموشی آتش‌هاست.
میان ما «هزار و یک شب» جست و جوهاست.

نظرات ()

در كلاس عاشقي عباس غوغا مي كند

                                        در دل هر عاشقي عباس ماوا مي كند

هر كسي خواهد رود در مكتب عشق حسين

                                       ثبت نامش را فقط عباس امضا مي كند

نظرات ()

غنچه از خواب پرید

          و گلی تازه به دنیا آمد

                     خار خندید و به گل گفت سلام

                                                    و جوابی نشنید    

                                                           خار رنجید ولی هیچ نگفت              

ساعتی چند گذشت

            گل چه زیبا شده بود        

                     دست بی رحمی آمد نزدیک

                                گل سراسیمه ز وخشت افسرد  

                                             لیک آن خار در آن دست خلید    

                                                                       و گل از مرگ رهید

صبح فردا که رسید

                  خار با شبنمی از خواب پرید

                                         گل صمیمانه به او گفت سلام...

نظرات ()

عمرتون ۱۰۰شب یلدا        

                       دلتون قد یه دریا

                                             توی این شبای سرما

                                                                              یادتون همیشه با ما

                                  یلدا به همه خوش بگذره

نظرات ()

یک پاییز دیگه هم تموم شد.مواظب دلت باش که همیشه بهاری باشه.مراقب روح مهربونت۰درد های نگفته سازت۰زمزمه های تنهاییت و غصه های ارغوانیت تا پاییز اون کاری رو که با زمین کرد با دل تو نکنه.

                    شب یلداتون مبارک

نظرات ()

زاهد بودم ترانه گویم کردی              سر دفتر بزم و باده جویم کردی

سجاده نشین باوقاری بودم             بازیچه ی کودکان کویم کردی

نظرات ()

         عزیزا کاسه ی چشمم سرایت                                            

                                                         میان هر دو چشمم خاک پایت

           از آن ترسم که پا نهی باز

                                                           نشیند خار مژگانم به پایت

نظرات ()

هر چه بیشتر اوج بگیری از نظر مردمی که پرواز را نمی فهمند کوچکتر به نظر می رسی.

نظرات ()

عاشقی راشرط تنها ناله و فریاد نیست               تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

تا نشد رسوای عالم کس نشد استاد عشق             نیم رسوا عاشق اندر فن خود استاد نیست

نظرات ()

شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت

                                              گفت ای عاشق بیچاره فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد

                                              گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی

نظرات ()

تا حالا کفشاتو نگاه کردي ؟؟ دو تا عاشق.دوهمراه که بي هم مي ميرن.با هم خاکي ميشن,بدونه هم زيره بارون نميرن, کاش آدما هم يه کم از کفشاشون ياد بگيرن

نظرات ()

____________***__*_**** ___________
____________**__**_____* __________
___________***_*__*_____* _________
__________****_____**___****** ____
_________*****______**_*______** __
________*****_______**________*_**
________*****_______*_______* _____
________******_____*_______* ______
_________******____*______* _______
__________********_______* ________
__***_________**______** __________
*******__________** _______________
_*******_________* ________________
__******_________*_* ______________
___***___*_______** _______________
___________*_____*__* _____________
_______****_*___* _________________
_____******__*_** _________________
____*******___** __________________
____*****______* __________________
____**_________* __________________
_____*_________* __________________
_____________*_* __________________
______________** __________________
______________* ___________________

نظرات ()

شکوفه ی عشق را بر درخت بادامی پیر یافتم از شور عشق تا شاه تاج درخت بالا رفتم اما چه سود, شکوفه ی عشق من بادام شده بود

نظرات ()

دورترین ستاره نامت را می داند.از بردبام کهکشان بالا می روم و نام تو را می گویم.از خاک تا ستاره راهی نیست.وقتی که نام تورا می جویم در حرف های کوچک نامت مکان از تکیه گاهی تهی می شودو زمن در درنگی جاودانه می شکند.و تو همه حضور می شوی در حروف نا ژیدا که منم.

نظرات ()

ای عشق پناهگاه پنداشتمت                                 ای چاه نهفته راه پنداشتمت        ای چشم سیاه.آه ای چشم سیاه                         آتش بودی نگاه پنداشتمت

نظرات ()

درختی خشک را مانم به صحرا              که عمری سر کند تنهای تنها      نه بارانی که آرد برگ و باری                   نه برقی تا بسوزد هستیش را

نظرات ()

به شما ارزاني

سحري بود و هنوز، گوهر ماه به گيسوي شب آويخته بود .

گل ياس، عشق در جان هوا ريخته بود .

من به ديدار سحر مي رفتم

نفسم با نفس ياس درآميخته بود .

مي گشودم پر و مي رفتم و مي گفتم :

 هاي ! بسراي اي دل شيدا، بسراي .

 اين دل افروزترين روز جهان را بنگر !

تو دلاويز ترين شعر جهان را بسراي !

 آسمان، ياس، سحر، ماه، نسيم، روح درجسم جهان ريخته اند،

شور و شوق تو برانگيخته اند،

تو هم اي مرغك تنها، بسراي !

همه درهاي رهائي بسته ست،

 تا گشائي به نسيم سخني، پنجره اي را، بسراي ! بسراي ...

 من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي رفتم !

در افق، پشت سرا پرده نور

 باغ هاي گل سرخ، شاخه گسترده به مهر، غنچه آورده به ناز،

دم به دم از نفس باد سحر؛ غنچه ها مي شد باز .

غنچه ها مي رسد باز،

باغ هاي گل سرخ، باغ هاي گل سرخ،

 يك گل سرخ درشت از دل دريا برخاست !
چون گل افشاني لبخند تو، در لحظه شيرين شكفتن !

خورشيد ! چه فروغي به جهان مي بخشيد !

چه شكوهي ... !

همه عالم به تماشا برخاست !

من به دنبال دلاويزترين شعر جهان مي گشتم !

دو كبوتر در اوج، بال در بال گذر مي كردند .

 دو صنوبر در باغ، سر فرا گوش هم آورده به نجوا غزلي مي خواندند .

مرغ دريائي، با جفت خود، از ساحل دور رو نهادند به دروازه نور ...

چمن خاطر من نيز ز جانمايه عشق،

در سرا پرده دل غنچه اي مي پرورد، هديه اي مي آورد

برگ هايش كم كم باز شدند !

برگ ها باز شدند :

  يافتم ! يافتم ! آن نكته كه مي خواستمش !

 با شكوفائي خورشيد و ، گل افشاني لبخند تو، آراستمش !

 تار و پودش را از خوبي و مهر، خوشتر از تافته ياس و سحربافته ام :

(( دوستت دارم )) را من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام !

 اين گل سرخ من است !

دامني پر كن ازين گل كه دهي هديه به خلق،

كه بري خانه دشمن ! كه فشاني بر دوست !

 راز خوشبختي هر كس به پراكندن اوست !

در دل مردم عالم، به خدا، نور خواهد پاشيد، روح خواهد بخشيد

تو هم، اي خوب من ! اين نكته به تكرار بگو !

اين دلاويزترين حرف جهان را، همه وقت،

 نه به يك بار و به ده بار، كه صد بار بگو !

 « دوستم داري؟ » را از من بسيار بپرس !

  « دوستت دارم» را با من بسیار بگو  ! 

  فریدون مشیری

نظرات ()

بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز
بنشينم و از عشق سرودي بسرايم .
آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،
پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم

خورشيد از آن دور ، از آن قله پر برق
آغوش كند باز ، همه مهر ، همه ناز
سيمرغ طلايي پرو بالي ست كه – چون من –
از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

پرواز به آنجا كه نشاط است و اميدست
پرواز به آنجا كه سرود است و سرورست .
آنجا كه ، سراپاي تو ، در روشني صبح
روياي شرابي ست كه در جام بلور است .

آنجا كه سحر ، گونه گلگون تو در خواب
از بوسه خورشيد ، چو برگ گل ناز است ،
آنجا كه من از روزن هر اختر شبگرد ،
چشمم به تماشا و تمناي تو باز است !

من نيز چو خورشيد ، دلم زنده به عشق است .
راه دل خود را ، نتوانم كه نپويم
هر صبح ، در آيينه جادويي خورشيد
چون مي نگرم ، او همه من ، من همه اويم !

او ، روشني و گرمي بازار وجود است .
در سينه من نيز ، دلي گرم تر از اوست .
او يك سرآسوده به بالين ننهادست
من نيز به سر مي دوم اندر طلب دوست .

ما هردو ، در اين صبح طربناك بهاري
از خلوت و خاموشي شب ، پا به فراريم
ما هر دو ، در آغوش پر از مهر طبيعت
با ديده جان ، محو تماشاي بهاريم .

ما ، آتش افتاده به نيزار ملاليم ،
ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم ،
بگذار كه – سرمست و غزل خوان – من و خورشيد :
بالي بگشاييم و به سوي تو بياييم .

نظرات ()

با قلم مي‌گويم:

       - اي همزاد، اي همراه،

                      اي هم سرنوشت

هر دومان حيران بازي‌هاي دوران‌هاي زشت.

شعرهايم را نوشتي

              دست‌خوش؛

اشك‌هايم را كجا خواهي نوشت؟

نظرات ()

روزهايي كه بي تو مي‌گذرد

گرچه با ياد توست ثانيه‌هاش

آرزو باز مي كشد فرياد:

در كنار تو مي‌گذشت، ايكاش!

نظرات ()

تو را دارم اي گل، جهان با من است.

تو تا با مني، جان جان با من است.

چو مي‌تابد از دور پيشاني‌ات

كران تا كران آسمان با من است.

چو خندان به سوي من آيي به مهر

بهاري پر از ارغوان با من است !

كنار تو هر لحظه گويم به خويش

كه خوشبختي بي‌كران با من است.

روانم بياسايد از هر غمي

چو بينم كه مهرت روان با من است.

چه غم دارم از تلخي روزگار،

شكر خنده آن دهان با من است.

نظرات ()

دريا ، - صبور و سنگين –

                             مي خواند و مي نوشت :

« ....  من خواب نيستم !

خاموش اگر نشستم  ،

                    مرداب نيستم !

روزي كه برخروشم و زنجير بگسلم ؛

روشن شود كه آتشم و آب نيستم !  »

نظرات ()

ماهي هميشه تشنه ام
در زلال لطف بيكران تو .
مي برد مرا به هر كجا كه ميل اوست
موج ديدگان مهربان تو

زير بال مرغكان خنده هات
زير آفتاب داغ بوسه هات
- اي زلال پاك ! -
جرعه جرعه جرعه مي كشم تو را به كام خويش
تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو !

اي هميشه خوب !
اي هميشه آشنا !
هر طرف كه مي كنم نگاه ،
تا همه كرانه هاي دور ،
عطر و خنده و ترانه مي كند شنا
در ميان بازوان تو !

ماهي هميشه تشنه ام
اي زلال تابناك !
يك نفس اگر مرا به حال خود رها كني
ماهي تو جان سپرده روي خاك !

نظرات ()

عمری گذشت و عشق تو از ياد من نرفت
دل ، همزباني از غم تو خوب تر نداشت
اين درد جانگداز زمن روی برنتافت
وين رنج دلنواز زمن دست برنداشت

تنها و نامراد در اين سال های سخت
من بودم و نوای دل بينوای من
دردا كه بعد از آن همه اميد و اشتياق
دير آشنا دل تو ، نشد آشنای من

از ياد تو كجا بگريزم كه بي گمان
تا وقت مرگ دست ندارد ز دامنم
با چشم دل به چهره خود مي كنم نگاه
كاين صورت مجسم رنج است يا منم ؟

امروز اين تويی كه به ياد گذشته ها
در چشم رنجديده من می كني نگاه
چشم گناهكار تو گويد كه ” آن زمان
نشناختم صفای تورا “ – آه ازين گناه !

امروز اين منم كه پريشان و دردمند
مي سوزم و ز عهد كهن ياد می كنم
فرسوده شانه های پر از داغ و درد را
نالان ز بار عشق تو آزاد مي كنم .

گاهی بخوان ز دفتر شعرم ترانه ای
بنگر كه غم به وادی مرگم كشانده است .
تنها مرا به ” تشنه طوفان “ من مبين
ای بس حديث تلخ كه ناگفته مانده است .

گفتم : ز سرنوشت بينديش و آسمان
گفتی : ” غمين مباش كه آن كور و اين كر است “ !
ديدی كه آسمان كر و سرنوشت كور
صدها هزار مرتبه از ما قوی تر است ؟

نظرات ()

همه می پرسند:چیست در زمزمه ی مبهم اب؟چیست در همهمه ی دلکش برگ؟چیست در با زی آن ابر سپید؟روی این آبی آرا م بلند؟که تو را می برد اینگونه به اعماق خیال!چیست در خلوت خاموش کبوتر ها؟چیست در کوشش بی حاصل موج؟چیست در خنده ی جام؟که تو چندین ساعت مات و مبهوت به ان می نگری؟نه به ابر!نه به اب!نه به برگ!نه به این آبی آرام بلند!نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام!نه به این خلوت خا موش کبوتر ها!من به این جمله نمی اندیشم.من منا جات درختان را هنگام سحر!رقص عطر گل یخ را با باد!نفس پاک شقا یق را در سینه ی کوه!صحبت چلچله ها را با صبح!نبض پاینده ی هستی را در گندم زار!گردش رنگ و طراوت را در گو نه ی گل!همه را می شنوم.می بینم.من به این جمله نمی اندیشم.به تو می اندیشم.ای سراپا همه خوبی.تک و تنها به تو می اندیشم.همه وقت همه جا من به هر حال که باشم به تو می اندیشم.تو بدان این را .تنها تو بدان.تو بمان با من.تنها تو بمان.جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب.من فدای تو.به جای همه گل ها تو بخند.اینک این من که به پای تو در افتادم باز.ریسمانی کن از آن موی دراز.تو بگیر.تو ببند.تو بخواه.پاسخ چلچله ها را تو بگو.قصه ی ابر وفا را تو بخوان.تو بمان با من.تنها تو بمان.در دل ساغر هستی تو بجوش.من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقیست.اخرین جرعه ی این جام را تو بنوش. (فریدون مشیری)

نظرات ()

خداوندا به من آرامش عطا فرما برای پذیرفتن آنچه نمی توانم تغییر دهم

 و شجاعتی تا آنچه را می توانم تغییر دهم

و بصیرتی تا تفاوت این دو را دریابم .

....

نظرات ()

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق به هر بی سرو پايی نکنيم

نظرات ()

و تنها تو بودی که معنای زندگی را به من آموختی هنگامی که انگشت شستم را در دهان ميمکيدم و امشب تنها به ياد تو تا سحر بيدار می مانم به اميد اينکه دستم به آن ستاره های پرنور آسمان برسد تا آنها را به تو هديه دهم پس بدان که از امشب خواب بر من حرام است تا زمانی که ستارۀ از اقامتگاهت برايت چينم.بدان با همتی که من به خاطر وجود تو دارم خواهم توانست.

مردۀ اشک دوران رسواييم(مادر)روزت مبارک

                                                                                         ghazal      

نظرات ()

منم که ديده بديدار دوست کردم باز         چه شکر گويمت ای کارساز بنده نواز

نيازمند بلاگو رخ از غبار مشوی              که کيميای مرادست خاک کوی نياز

ز مشکلات طريقت عنان متاب ای دل       که مرد راه نينديشد از نشيب و فراز

طهارت ارنه بخون جگر کند عاشق         بقول مفتی عشقش درست نيست نماز

درين مقام مجازی بجز يياله مگير            درين سراچه بازيچه غير عشق مباز

نظرات ()

Science has proved that suger melts in water,so please do not walk in rain,otherwise I will lose such a sweet friend like you

نظرات ()

گفته بودی که چرا محو تماشای منی

                                                آنچنان مات که يک دم مژه بر هم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که زدستم نرود

                                               ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

نظرات ()